„Warszawa śpiewa, podpisuje [zbiera autografy gości] i tańczy. Publiczność na Placu Dzierżyńskiego tworzy wielki korowód, który z powolnego, rytualnego tańca Indonezyjczyków przechodzi po chwili w gwałtowny rytm sudański” (Le Monde)
„kolekcjonerzy autografów przebiegają miasto w rozmaitych kierunkach, aby otrzymać podpis jakiegoś egzotycznego gościa, Chińczyka lub Koreańczyka” (Corriere della Sera)
„gromkie pomieszanie języków i barw”, „szał autografów i polowanie na cudzoziemców” (Il Messagero)
„jedyna w swoim rodzaju mieszanina kolorów skóry i strojów” (Le Monde)
za: Krzywicki, A.,Poststalinowski karnawał radości. V Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów o Pokój i Przyjaźń, Warszawa 1955 r. , Trio, Warszawa 2009, s. 263, 264
środa, 3 lutego 2010
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
0 komentarze:
Prześlij komentarz